Dla osoby, która żyje w iluzjach świata, śmierć jest straszna. Umierają jego iluzje, pieniądze, dom, wiedza, kolejne nie wykorzystane dni, ktoś z rodziny, ciało, naród. Czasami śmierć danej iluzji może być trudniejsza od samej śmierci.
Nie mówię, że śmierć jest ładna !
Śmierć bez ponownego życia jest końcem, jest brzydka, smutna, czarna, śmierdząca i złowroga. W zależności od tego, jakie człowiek będzie miał do niej nastawienie, to będzie ją sobie tak wyobrażał. Mało się o niej mówi, bez żadnego szacunku i zrozumienia dla niej. Niektórzy próbują ją opisać poprzez jedno stwierdzenie, że jedyne co nas spotka na pewno, to śmierć. To prawda. Ale te osoby nie mówią o niej nic więcej. Bez świadomości kim jesteśmy, nie możemy zrozumieć tych słów jako trafnych. Życie na ziemi ma pewne zasady: życie żywi się życiem, jak są dobre warunki to się rozwija, jak złe wzmacnia tylko najmocniejsze.
To nie ma nic wspólnego z nami. Każdy z nas jest fraktalem większego, to co większe jest fraktalem jeszcze większego. My sami stanowi większość dla małego fraktalu w nas. Doświadczamy materii, która nie jest stała. Zawsze się zmienia i zawsze przemija. Ludzie często łącza śmierć ze śmiercią ciała. W nas samych dziennie się rodzą i umierają miliony komórek. Dlaczego z tego powodu nikt nie płacze ? Dlaczego do końca naszych dni myślimy że śmierć naszego ciała, równa się naszej śmierci. Świat codziennie pokazuje nam cykliczność: słońca, pór roku, roślin, gwiazd, itd. Dlaczego człowiek jest takim ignorantem i uważa, ze jego cykliczność nie obowiązuje ? Dlaczego, dopiero jak ktoś umrze, człowiek zastanawia się czy Bóg istnieje ? Dlaczego nie może spokornieć i zrozumieć, że stanowi całość wszystkiego ?
Dlatego to co myślimy, to co czynimy jest kluczem do wieczności, a nie ciało które należy do tego świata. Jeżeli dusza w życiu czuła radość i/lub spełnienie, jej dalsze życie będzie kolejnym wzrastającym cyklem. Życie jak i świadomość ewoluuje, są dla siebie potrzebni do przekazania swojego doświadczenia dalej.
Ważne jest, by za życia pomagać innym ludziom, by przekazywać im swoje doświadczenie. Dużo ludzi utwierdza innych w iluzjach lub pracuje na rzecz przyjemności człowieka, przyjemności ciała lub umysłu. Takie czynności tylko usypiają człowieka. W ten sposób robiona jest wielka krzywda ludzkości. Przyczynia się w ten sposób, ze duszy ciężko jest potem opuścić wiele iluzji tego świata i sąsiedniego.
Należy celebrować każdą minutę życia jako wielki dar, w którym też My uczestniczymy jako kreatorzy wszechświata. Śmierci boją się ci ludzie, którzy boją się życia, którzy żyją przyszłością lub są myślami w przyszłości. Dopiero śmierć w połączeniu z życiem jest pięknym aktem tworzenia, jest drogą do odrodzenia. Otwórz oczy, zrób wdech i doceń życie.